Σάββατο 5 Απριλίου 2008

ΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ

Ποιος είναι αυτός που ορίζει την έννοια της έκφρασης της ελευθερίας? Υπάρχουν όρια άραγε? Το λεξικό ορίζει την ελευθερία ως ανεξαρτησία από κάθε βία ή επίδραση. Αν αναλογιστούμε τα πρόσφατα επεισόδια στο Θιβέτ,τότε μάλλον τα λεξικά είναι πολύ ακριβά εκεί....Το ότι 'ζούμε πλέον στον 21ο αιώνα' αποτελεί ένα σαθρό επιχείρημα και δεν φαίνεται να έχει αντίκρισμα σε όσους -με 'δημοκρατικά μέσα'-καταπνίγουν τις οποιασδήποτε μορφής εξεγέρσεις. Στην 49η επέτειο της εξέγερσης της Λάσας, περίπου 140 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ενώ ο Δαλάι Λάμα αποφάσισε αποφάσισε να παραιτηθεί μετά από τα αιματηρά γεγονότα. Το Θιβέτ αποκλείστηκε έως και 3 μήνες, κάτι που θα αποτελέσει πλήγμα για την οικονομία του-σύμφωνα με ταξιδιωτικά γραφεία-αφού ανήκει στους δημοφιλέστερους ταξιδιωτικούς προορισμούς. Απ'ότι φαίνεται, η Κίνα κάνει τα πάντα για να μην χάσει το πρεστίζ της λόγω των επικείμενων Ολυμπιακών Αγώνων με το να 'καλύπτει' τα 'τρωτά' σημεία της χώρας! Βέβαια, η ιστορία έχει αποδείξει ότι δεν υπολογίζει ποτέ κανείς το ανθρώπινο δυναμικό και το πού μπορεί να φτάσει όταν νιώθει απειλούμενο. Παρόλα αυτά, τα όρια της ελευθερίας ξεκινούν όταν βλάπτεται κάποιος. Γιατί καλή η επαναστατικότητα και η διαφορετικότητα αλλά κανείς δεν βρήκε το δίκιο του καίγοντας ξένη περιουσία. Εξάλλου, η ελευθερία εκφράζεται καλύτερα σε ατομικό επίπεδο παρά σε συλλογικό. Η επανάσταση ξεκινάει από τον καθένα ξεχωριστά και καταλήγει να ομαδοποιείται. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η καύση της σημαίας. Για τους περισσότερους είναι το εθνικό σύμβολο, δηλαδή η υπενθύμιση για το πού ανήκουμε κι από πού ερχόμαστε. Βλακείες λέω εγώ! Τίποτα δεν ανήκει σε κανέναν! Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι φτάνεις σε ακρότητες για να δείξεις την αντίθεσή σου. Από την άλλη,σε κανένα δεν απαγορεύεται να αντιτίθεται σε αυτά με τα οποία δεν συμφωνεί. Από το 1989, μέχρι και σήμερα, έχουν γίνει πολλές προσπάθειες στην Αμερική, για θέσπιση νόμου προστασίας της σημαίας. Η απάντηση του λαού πάντα ήταν η επιδεικτική καύση της στους δρόμους αλλά και και στα πανεπιστήμια-τόσο από φοιτητές όσο και από τους καθηγητές-. Μέχρι να βρουν άκρη λοιπόν, η δίωξη των 'βέβηλων' απαγορεύεται και θεωρείται αντισυνταγματική. Τελικά τα Αμερικανάκια κάνουν και κάτι σωστό...Τώρα στην Ελλαδίτσα, έχουμε δρόμο ακόμη μέχρι να αποφασίσουμε ποια είναι τα όρια στην ελευθερία της έκφρασης. Διότι,από τη μία, καταδικάζεται ο Τζίμης Πανούσης εξαιτίας της ελευθεροστομίας του(ακόμα και στα πλαίσια της καλλιτεχνικής αδείας)αλλά από την άλλη,κανείς δεν βάζει 'στη στενή' τους φοιτητές που ψηφίζουν Καρατζαφέρη και με κάνουν να ντρέπομαι! Γιατί, όπως και να το κάνεις, το όριο στο λεξικό ορίζεται ως σύνορο. Και όλοι ξέρουμε την αγάπη του Καρατζαφέρη για αυτήν τη λέξη! Τελικά, τα μόνα όρια που βλέπω εγώ να εφαρμόζονται είναι αυτά της στατιστικής(lim),κι αυτό γιατί οι περισσότεροι δεν τα γνωρίζουν.....

Δεν υπάρχουν σχόλια: